Arhiva za istorija

Istorijat Podela Na Hemisfere (prvi deo)

Posted in 1 with tags , , on 14. decembra 2009. by Galaktički Leptir

Plodni Polumesec

Da bismo verifikovali model Globalnog Mozga, pratićemo istorijske događaje, koji su se dešavali tokom smena baktuna Velikog Ciklusa, u odnosu na zamišljeni meridijan koji na 12-tom stepenu istočne geografske dužine Zemlju deli na pola. Kao što smo već istakli, prva razvijena ljudska civilizacija koja je koristila pismo, imala monarhističko uređenje, preduzimala kolosalne građevinske poduhvate i obožavala Boga Stvoritelja, pojavila se u oblasti nazvanoj Plodni Polumesec, koji se prostirao od Egipta preko Izraela i Sirije, pa sve do Mesopotamije. Ništa, od gore pomenutog, se nije događalo sve do početka šestog baktuna, odnosno Sedmog od ukupno Trinaest Nebesa Velikog Ciklusa koje je aktivirano 749-e godine stare ere, kada se, locirana na 12-om stepenu istočne geografske dužine, pojavila razvijena civilizacija. Ovo se dešavalo u isto vreme kada su, u današnjoj Severnoj Italiji za vreme druge polovine osmog veka pre nove ere, Etrurci razvijali sopstveni sistem pisanja. Otprilike u isto vreme su ustanovljena i prva stalna naselja na brdu Palatinu, što se reflektovalo u mitskom osnivanju Rima, 753-e godine pre nove ere.

Nakon ovog zasnivanja kultura od istorijskog značaja, koje se dogodilo na početku šestog baktuna i bilo locirano duž zamišljenog meridijana, postaje moguće da pratimo razvoj istorijskih događanja u odnosu na taj meridijan, u dobima kad su se baktuni smenjivali. Otuda sledeći baktun, baktun sedam, počinje sa persijskim kraljem Artakserksom Trećim, i njegovim napredovanjem ka zapadu koje je za cilj imalo ponovno osvajanje Egipta i Male Azije, kao i pokoravanje Atinjana. Vetar Istorije, u smeru od Istoka prema meridijanu koji planetu deli na pola je, otuda, počeo u ovom baktunu.

U vreme sledeće promene, koja se dogodila 40-e godine nove ere na početku baktuna 8, sazrela je nova državna politika putem koje se, tokom sledećih 20 godina, novo-formirano rimsko carstvo proširilo na današnju Englesku, Vels, Maroko, Alžir i Bugarsku. Ovo širenje, od linije pomenutog meridijana, usledilo je u isto vreme kad se apostol Pavle uputio na svoja misionarska putovanja u Malu Aziju i Grčku, sa ciljem širenja hrišćanske vere. Možemo primetiti i to da baktun od 400 tunova traje 144.000 dana, broj koji nam je dobro poznat iz Knjige Otkrovenja, koja je napisana na početku baktuna 8.

Nakon ovoga, 434-e godine nove ere, stižemo na početak baktuna 9. U ovoj godini je Atila postao vladar Huna a otuda i najmoćniji vladar svoga vremena. Na početku devetog baktuna on je napao centralnu Evropu sa Istoka. Ovaj udar je prisilio germanska plemena da poharaju Rim i u suštini je dovelo do sloma zapadnog rimskog carstva. Otuda sledi da se pad rimskog carstva dogodio tačno na početku baktuna 9, a kao što ćemo to kasnije ponovo videti i kod samih Maja, Trinaest Nebesa imaju puno toga zajedničkog sa usponima i padovima raznih civilizacija. Period koji je u Evropi usledio nakon naleta Huna kasnije je postao poznat kao mračni srednji vek, jer tokom narednih nekoliko stotina godina nije postojalo nijedno središte razvijene civilizacije, i njom su krstarila pljačkaška plemena Germana. U vreme kosmologije Asteka i Maja, Desetom Nebu, koje je upravljalo baktunom 9, njima je vladao bog tame, nešto što označava destruktivni karakter toga doba.

Evropa nije ponovo oživela sve do početka devetog veka nove ere. Tada su se, Verdenskim sporazumom, svega par godina nakon početka baktuna 10, pojavile prve evropske proto-nacije, sa Nemačkom na čelu, koje su nastale podelom franačkog carstva. Ovo buđenje se, uzgred rečeno, dogodilo istovremeno kad i kolaps lokaliteta u Čiapasu i Gvatemali, koji datiraju iz Klasičnog Maja perioda. Ovaj kolaps bio je delimično prouzrokovan primetnim pomeranjem prednje linije ljudske istorije ka severu, na početku baktuna 10.

Pokret ka severu evidentan je i kroz iznenadno oživljavanje dela sveta koji je prethodno bio zabačen, Skandinavije, što je u većoj meri relevantno za naše praćenje kretanja od i ka zamišljenom meridijanu. Otuda, na početku baktuna 10, započinju putovanja Vikinga. Narodi koji su živeli na području Skandinavije, nakon što su se naseljavali tokom nekoliko hiljada godina, su se iznenada zaputili na odvažna putovanja koja će ih, na kraju, odvesti čak do Grenlanda i Amerike. Kao deo ovog „razlivanja“, preci današnjih Norvežana i Danaca su, na početku baktuna 10, izvršili invaziju na britanska ostrva do te mere da je Engleska pokorena od strane danskog kralja Knuda. Sa druge strane, švedski Vikinzi su krčili sebi put kroz ruski rečni sistem i 839-e godine nove ere su, 10 godina nakon početka novog baktuna, dosegli Vizantiju. Vikinzi koji su živeli u zapadnoj Švedskoj su preduzimali napade na zapad, dok su oni koji su živeli istočno od zamišljenog meridijana, otišli na istok.

Tradicionalna istorijska nauka nije nikad bila u mogućnosti da nam pruži zadovoljavajuće objašnjenje o tome zbog čega su Vikinzi preduzeli ove pohode. Posedovanje hronologije Maja pri ruci, međutim, baca novo svetlo na taj problem, pošto su napadi koje su preduzimali Vikinzi počeli tačno na smeni baktuna. Stoga se čini da su, na početku baktuna 10, vetrovi istorije terali ljude dalje od ove linije planetarne podele.