Istorijat Podela Na Hemisfere (drugi deo)

Kretanje koje je, sa tradicionalno istorijskog gledišta, još teže razumeti jeste ono koje je svoju dominaciju započelo u vreme sledeće promene baktuna, a to je Najezda Mongola. Na početku baktuna 11, Mongoli – koji su dotada bili mali narod koji je čuvao ovce u pustinji Gobi – stigli su istočnu Evropu nakon što su pokorili čitavu Kinu i deo Azije koji im je stajao na putu. Nisu se zaustavljali u svojim osvajanjima sve dok nisu stigli do meridijana koji planetu deli na pola. Mada bi razlog zbog kojeg su zastali mogao ličiti na slučajnost (veliki mongolski Kan je preminuo a jedan od njegovih naslednika koji je rukovodio invazijom želeo je da se vrati u Karakorum kako bi  ispunio pokojnikovu poslednju želju), čini se da je ova „slučajnost“ nekako bila deo većeg plana koji se manifestovao u okviru kosmologije četiriju pravaca.

Invazija Mongola

Bilo kako bilo, jedanaesti baktun otpočeo je silovitim kretanjima od istoka ka središnjem meridijanu, a trebalo bi istaći i to da je ovo premeštanje sa istoka pogađalo Evropu upravo na smenama baktuna. Tako da je iste godine kad je započinjao deveti baktun Atila postao vladarem Huna, a 1233-e godine je, na početku baktuna 11, mongolska najezda stigla do istovetne oblasti u istočnoj Evropi.

Ovde možemo zastati da bi smo razmotrili dve stvari. Prva je ta da koristimo hronologiju Velikog Ciklusa koja je zasnovana na tunu, proročkoj godini. Da smo umesto njega koristili kalendar koji je zasnovan na fizičkoj godini, onda on ne bi sa tolikom tačnošću opisao doba u kojima su ove migracije sa istoka podađale Evropu. Vetrovi istorije stoga prate hronologiju koja je zasnovana na tunu. Kao drugo, trebalo bi da primetimo masivni karakter ovih silovitih kretanja. Carstvo koje je stvorio Džingis Kan i njegovi naslednici oko početka jedanaestog baktuna, ostavilo je trag na Rusiji i Aziji koji će trajati nekoliko vekova. Džingis Kan je (1995-e godine),  od strane New York Times-a, izabran i za Čoveka Milenijuma, i to verovatno ne zbog njegovog dobrog ponašanja, već zbog uticaja koji je carstvo koje je on stvorio imalo na istoriju. Mongolska Najezda je ujedinila prostor evroazijskog kontinenta, što je zauzvrat  omogućilo prebacivanje razno-raznih fenomena iz istočne Azije u Evropu, kao što su: barut, kompas, štampanje knjiga i kuga. Kako je baktun napredovao, stvari su počinjale da se kreću i u suprotnom smeru. Glavna stvar koju na ovom mestu valja uvideti jeste ta da kretanja koja se podudaraju sa smenama baktuna ne predstavljaju nikakva minorna događanja koja su „iskopana“ samo da bi dokazala teoriju. Mongolskom Najezdom stvoreno je najveće carstvo u ljudskoj istoriji, a pomeranja koja su usledila na počecima drugih promena baktuna imala su implikacije koje su identične po svom značaju.

Konačno na kraju, u ovom ubrzanom napredovanju kroz poslednje promene baktuna, stižemo i do početka baktuna 12. U Centralnoj Evropi ova promena baktuna označena je početkom Tridesetogodišnjeg Rata 1618-e godine, ratom koji je besneo između Katolika i Protestanata. Kao deo ovog scenarija, Švedska se pretvorila u glavnu evropsku silu. 1617-e godine, njen kralj Gustav Adolf  zauzeo je baltičku obalu Rusije, za čim je usledila teritorija današnje Latvije a potom i delovi Prusije (Pruske) od Poljske. Mala ekspanzija u zapadnom smeru je, takođe, evidentna kroz osnivanje kolonije u Severnoj Americi 1638-e godine. Tako da je i dvanaesti baktun započeo kretanjima sa središnjeg meridijana. Švedska država, čiji deo je u to vreme bila i Finska, je počela da igra odlučujuću ulogu u afirmisanju protestantske veroispovesti zbog njene intervencije tokom druge polovine Tridesetogodišnjeg Rata. Rezultat njenog savezništva sa Francuskim i Holandskim naporima za sticanje nezavisnosti od španske krune, bio je de fakto kolaps nemačko-rimskog carstva.

Istovremeno kad i švedska ekspanzija – koja je krenula direktno sa središnjeg meridijana, otpočela je britanska i holandska kolonizacija Severne Amerike, koja će kasnije pripremiti osnove za Sjedinjene Američke Države. Istodobno su se Sijuksi, Čejeni i Arapaho Indijanci pomerili na zapad ka Velikoj Ravnici i istisnuli narode koji su prethodno tamo živeli. Ekspanzija iz Evrope na istok krenula je takođe početkom dvanaestog baktuna, kada su Rusi, nakon što su vek ranije najurili Mongole, osnovali nekoliko gradova u Sibiru i 1639-e godine dosegli pacifički okean. Poslednja dva primera na poseban način ukazuju na to da su se, u to vreme, na velikim udaljenostima od Evrope dešavala kretanja koja su tekla od središnjeg meridijana.

Sumirajući različita pomeranja od i ka središnjem meridijanu planete u vremenima promena baktuna, otkriva nam prilično jasan obrazac, u kojem pokreti od središnjeg meridijana ka istoku i zapadu bivaju inicirani u okviru baktuna sa parnim brojevima, dok su pomeranja ka središnjem meridijanu sa istoka i zapada pokrenuta u baktunima sa neparnim brojevima. Gledište Maja, prema kojem različiti vremenski ciklusi, i različita korespondirajuća Nebesa, poseduju različite karakteristike – izražene kao da su njima vladala različita božanstva – sada počinje da ima smisla. Sudeći po obrascu nasilnih migracija, izgleda da su božanstva koja upravljaju baktunima sa parnim brojevima (njih 7) na neki način drugačija od onih koja upravljaju baktunima sa neparnim brojevima (njih 6).

Tridesetogodišnji Rat

Kao dodatak ovim kretnjama od i ka središnjem meridijanu u pravcu istoka i zapada, čini se da se istorija uz svaki novi parni baktun kreće ka severu, barem prema onome što se može videti u Severnoj Hemisferi. Na ovaj način se, sa južnih lokacija u Egiptu, Sumeriji i Kritu u vreme početka Velikog Ciklusa a tokom baktuna 6 i 8 – istorija kreće ka Grčkoj i Rimu, dok se prema Nemačkoj kreće tokom baktuna 10. U tipičnom smislu, Danska postaje velika sila tokom baktuna 10, dok Švedska, još dalje na severu, postaje sila na početku baktuna 12. Ovo pomeranje na sever u odnosu na gravitaciono središte istorije, dešava se paralelno i u drugim krajevima sveta. U Mezoamerici, ona se kretala od Čiapasa i Gvatemale tokom baktuna 8 i 9, prema Jukatanu tokom baktuna 10, prema Astecima u centralnom Meksiku tokom baktuna 11, i prema Severnoj Americi tokom baktuna 12.

Iako na ovom mestu nisu prikazani detalji, na istorije nacija, kao što su Engleska i Holandija koje su u potpunosti locirane zapadno od središnjeg meridijana, očito je u popriličnoj meri uticao ovaj talasasti obrazac, jer je fokus  njihovih interesovanja, u doba promena baktuna, varirao naizmenično između istoka i zapada.

Smene baktuna

Advertisements

Ostavite odgovor

Popunite detalje ispod ili pritisnite na ikonicu da biste se prijavili:

WordPress.com logo

Komentarišet koristeći svoj WordPress.com nalog. Odjavite se / Promeni )

Slika na Tviteru

Komentarišet koristeći svoj Twitter nalog. Odjavite se / Promeni )

Fejsbukova fotografija

Komentarišet koristeći svoj Facebook nalog. Odjavite se / Promeni )

Google+ photo

Komentarišet koristeći svoj Google+ nalog. Odjavite se / Promeni )

Povezivanje sa %s

%d bloggers like this: